Leczenie borderline i plan opieki

NIMH wskazuje psychoterapię jako podstawową formę leczenia zaburzenia osobowości z pogranicza. Dobór planu zależy od Twoich celów, potrzeb, bezpieczeństwa, dostępności opieki, innych problemów zdrowotnych i preferencji.

Formy psychoterapii

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT)

DBT opracowano z myślą o osobach z borderline. Łączy spotkania indywidualne, ćwiczenie umiejętności i sposoby radzenia sobie z silnymi emocjami, szkodliwymi zachowaniami oraz trudnościami w relacjach. Programy mogą mieć różny przebieg.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT)

Pomaga rozpoznawać i zmieniać wzorce myślenia i zachowania. Może być przydatna w pracy z lękiem, wahaniami nastroju lub szkodliwymi sposobami radzenia sobie.

Inne ustrukturyzowane formy psychoterapii

Placówki mogą oferować terapię opartą na mentalizacji, terapię schematów, psychoterapię skoncentrowaną na przeniesieniu lub inne metody. Dostępność i dopasowanie zależą od sytuacji.

Wsparcie dla bliskich i opiekunów

Za zgodą osoby korzystającej z leczenia edukacja lub terapia dla jej bliskich może pomóc im zrozumieć potrzeby, lepiej się porozumiewać i wspierać cele leczenia.

Rozmowa o lekach w planie opieki

NIMH wskazuje, że leki nie są leczeniem pierwszego wyboru przy borderline. Specjalista może je stosować w przypadku określonych dolegliwości lub innych współwystępujących problemów zdrowotnych. NICE odradza stosowanie leków specjalnie na borderline albo na poszczególne związane z nim objawy lub zachowania.

Korzyści, działania niepożądane, alternatywy i monitorowanie omów z osobą uprawnioną do przepisywania leków. Skonsultuj się z nią przed rozpoczęciem, odstawieniem lub zmianą leków.

Co może obejmować plan opieki

  • Wykonalne cele krótkoterminowe i ważne dla ciebie cele długoterminowe.
  • Podział odpowiedzialności za poszczególne części opieki.
  • Sposób oceny postępów i działań niepożądanych.
  • Inne potrzeby dotyczące zdrowia psychicznego i fizycznego.
  • Czynniki wyzwalające, sposoby radzenia sobie i kontakt w razie kryzysu.

O co warto zapytać w sprawie programu terapii

Dwie placówki mogą używać tej samej nazwy terapii, choć różnią się planem spotkań i dostępnym wsparciem. Zapytaj o typowy tydzień, spotkania indywidualne i grupowe, osoby prowadzące i pomoc między wizytami.

Zapytaj też, jak można pracować nad Twoim celem, na przykład powtarzającymi się konfliktami, poczuciem pustki lub działaniami, których później żałujesz. Konkretna odpowiedź ułatwi ocenę, czy program ci odpowiada. Zacznij od trudności, nad którą najbardziej chcesz pracować. Jeśli po kłótniach często nie możesz zasnąć, zapytaj, jak można omówić to na sesjach i po czym wspólnie ze specjalistą poznacie, czy uzgodniony plan pomaga.

Gdy trudno uzyskać dostęp do opieki

Zapisz główną przeszkodę, na przykład koszty, kolejkę, dojazd, język, brak czasu lub niepewność, od czego zacząć. Zapytaj o inne możliwości, skierowanie i wsparcie w czasie oczekiwania. Sprawdź bezpośrednio, co jest dostępne.

Przygotuj krótki opis tego, co cię niepokoi i jakiej pomocy szukasz. Do takiej rozmowy nie trzeba wcześniej wypełniać wszystkich testów online.

Pytania do specjalisty

  • Jak będzie wyglądała ocena przed zaproponowaniem leczenia?
  • Jaką metodę Państwo oferują i co zwykle obejmuje program?
  • Jak ustalimy cele i ocenimy postępy?
  • Jaki jest plan na wypadek kryzysu?
Karty ćwiczeń

Źródła pierwotne

Streszczamy te źródła w celach edukacyjnych. Możesz sięgnąć do oryginałów, a osobiste pytania omówić ze specjalistą.

Ta strona zawiera ogólne informacje. Nie stawia diagnozy ani nie zastępuje oceny specjalisty.